10 Αυγούστου
Θυμός

Πολλοί από μας έχουμε διδαχτεί ότι ο θυμός είναι απαράδεκτος και έτσι μάθαμε να αρνούμαστε αυτό το βασικό ανθρώπινο συναίσθημα. Το στοιβάξαμε, κατηγορήσαμε άλλους, κάναμε μούτρα, χρησιμοποιήσαμε την τακτική της σιωπής ή υπερβάλαμε ως προς τις αντιδράσεις μας. Ως αποτέλεσμα πληγώσαμε και αποξενώσαμε τους άλλους γύρω μας.

Άλλοι από μας μάθαμε να χρησιμοποιούμε τον θυμό για να συγκαλύψουμε άλλα συναισθήματα, όπως τον πόνο, τον φόβο και την απογοήτευση. Αντικαθιστώντας τον θυμό με μια ειλικρινή εκδήλωση αυτών των συναισθημάτων, αποκαλύπτουμε ότι είμαστε ευάλωτοι, αλλά και ανίκανοι να ελέγξουμε αυτούς που είναι σημαντικοί για μας.

Η ακατάλληλη έκφραση των συναισθημάτων μας και ο ανεξέλεγκτος θυμός μπορούν να οδηγήσουν σε μια φυσική κακομεταχείριση, στην οικογενειακή διχόνοια, στο άγχος, στην αρρώστια, στην κατάθλιψη, στην παράλογη συμπεριφορά και στην απώλεια του αυτοσεβασμού.

Αρχίζουμε να χειριζόμαστε δημιουργικά τον θυμό όταν τον αναγνωρίζουμε. Με κόπο ίσως μπορέσουμε να εντοπίσουμε τον τρόπο των αντιδράσεών μας, που θα μας βοηθήσει ν’ αντιμετωπίσουμε κατάλληλα τον θυμό μας και ν’ αποφύγουμε να μας ελέγχει αυτός. Μια καλή αρχή είναι να μιλήσουμε για τον θυμό μας σ’ έναν δικό μας άνθρωπο.

Μερικοί δημιουργικοί τρόποι να χειριστούμε τον θυμό είναι να χρησιμοποιήσουμε έναν σάκο πυγμαχίας, να συζητήσουμε τον θυμό μας με τον κατάλληλο άνθρωπο, να περπατήσουμε, να παίξουμε ένα μουσικό όργανο με δύναμη, να γράψουμε ένα γράμμα και να μην το ταχυδρομήσουμε ή να τον στρέψουμε στην Ανώτερή μας Δύναμη.

Σήμερα θα αποδεχτώ τον θυμό μου ως μια πραγματικότητα και θα τον μεθοδεύσω δημιουργικά.