30 Σεπτεμβρίου
Το να ‘χεις Ζωή

Όταν η λειτουργία της καρδιάς ενός πολύ άρρωστου ανθρώπου καταγράφεται στην οθόνη ενός ηλεκτρονικού μηχανήματος, οι γραμμές στην οθόνη μαρτυρούν ότι είναι ζωντανός. Μετακινείται το βέλος πάνω κάτω μεταφέροντας το μήνυμα ότι «Ναι, αυτή η καρδιά εξακολουθεί να είναι ζωντανή.»

Τα σκαμπανεβάσματα της καθημερινής ζωής μας μας λένε ότι είμαστε ζωτικά και λειτουργικά άτομα. Παίρνουμε ρίσκα. Αποτολμούμε. Δίνουμε και παίρνουμε αγάπη. Κάποιες φορές απελπιζόμαστε, άλλες φορές όμως γνωρίζουμε μεγάλες χαρές.

Όταν το καρδιογράφημα ενός νοσηλευόμενου είναι μια τέλεια ευθεία γραμμή, οι γιατροί και οι νοσοκόμες ξέρουν ότι η καρδιά έχει σταματήσει να χτυπά. Με τον ίδιο τρόπο, όταν η ζωή μας έχει ηρεμήσει πάρα πολύ και τίποτα δεν κινείται στην επιφάνεια, τότε έχουμε σταματήσει να ζούμε. Έχουμε αποφύγει τις κόντρες και το ρίσκο. Δεν υπάρχει ούτε πόνος αλλά ούτε χαρά. Έχουμε απομονώσει τον εαυτό μας, δίχως να παίρνουμε ή να δίνουμε αγάπη.

Ποιο απ’ τα δύο πρέπει να διαλέξουμε - μια μη ζωτική απομόνωση ή την ενεργό συμμετοχή στη ζωή;

Σήμερα θα διαλέξω να ζήσω αποδεχόμενος πλήρως τη ζωή με όλη τη σημασία του όρου, με όλη τη ζωτική ενέργεια που εμπεριέχει.